Trillingen worden onderscheiden in lichaamstrillingen en -schokken en hand-armtrillingen.

Lichaamstrillingen: Trillingen en schokken die op het zitvlak of de voeten van de werknemer worden overgedragen.

Schok: Er is sprake van een schok als een beweging (trilling) van zeer korte duur is en zorgt voor een grote verplaatsing van billen of voeten óf als de beweging abrupt stopt

Hand-armtrillingen: Trillingen die via de handen van een werknemer worden overgedragen en vervolgens het lichaam in trilling brengen.

Lichaamstrillingen en schokken zijn te verwachten bij het bedienen van: heftrucks, transportmiddelen, tractoren, hoogwerkers, verreikers, grondverzetmachines etc.

Hand en armtrillingen zijn te verwachten bij het bedienen van machines zoals: schuur-, slijp-, boor-,  zaagmachines en pneumatisch aangedreven gereedschap.

Lichaamstrillingen en -schokken verhogen de kans op aspecifieke (lage)rugklachten. Ook zijn er aanwijzingen dat ze hernia’s en vervroegde veroudering van de wervelkolom veroorzaken.

Hand-/armtrillingen kunnen de bloedsomloop in de vingers verstoren of de zenuwen beschadigen. Daardoor kunnen werknemers al na enkele uren blootstelling last krijgen van tintelende, stekende of juist ‘dove’ vingers en een verminderd tastgevoel. Op den duur kan dit leiden tot onherstelbare schade, bijvoorbeeld aan botten, gewrichten, bloedvaten en zenuwen en tot vervroegde artrose in de vingers.

In EU Richtlijn 2002/44/EG worden grenswaarden bepaald met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico's van fysische agentia (trillingen).

Beoordeling van de blootstelling kan bepaald worden door:

• Op basis van informatie van de leverancier van het arbeidsmiddel betreffende de trillingsproductie daarvan en blootstelling daaraan.
• Het uitvoeren van trillingsmetingen.